Η ανάγνωση των πρόσφατων επίσημων τοποθετήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ εναντίον του Αλέξη Τσίπρα προκαλεί έντονο προβληματισμό ακόμη και σε όσους αρνούνται πεισματικά τις θεωρίες συνωμοσίας. Οι δύο ανακοινώσεις των κομμάτων μοιάζουν τόσο εξόφθαλμα να είναι «copy – paste», που δικαιώνουν απολύτως κάθε καχύποπτο πολίτη. Η απόλυτη χρονική και θεματική τους ταύτιση, με αφορμή τη συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού, ξεπερνά κάθε έννοια απλής πολιτικής σύμπτωσης.
Φαντάζει, αντιθέτως, ως μια καλά ενορχηστρωμένη, απροκάλυπτη πρόβα συγκυβέρνησης. Ένας κοινός, προσυμφωνημένος βηματισμός που προμηνύει μελλοντικές υπόγειες συμμαχίες στο εγχώριο πολιτικό προσκήνιο, με φόντο τη διατήρηση των δικών τους κεκτημένων. Η λεπτομερής σύγκριση των επίσημων κειμένων αποκαλύπτει μια σκανδαλώδη ταύτιση. Το μόνο που αλλάζει είναι η επιφανειακή διατύπωση, καθώς το κεντρικό πολιτικό νόημα παραμένει ακριβώς το ίδιο. Από τη μία πλευρά, η κυβερνητική παράταξη εγκαλεί με περίσσιο θράσος τον πρόεδρο της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) για «αδιαφανείς πόρους», ζητώντας επιτακτικά το οικονομικό «πόθεν έσχες» του νέου του φορέα. Από την άλλη πλευρά, η Χαριλάου Τρικούπη επιτίθεται με πανομοιότυπο επιθετικό ύφος, κάνοντας λόγο για ένα «Ι.Χ. κόμμα χρηματοδοτούμενο με αδιευκρίνιστους πόρους» και κατηγορώντας τον απροκάλυπτα ότι «ηγείται μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους εγχώριους ολιγάρχες». Και οι δύο πολιτικοί φορείς εστιάζουν εμμονικά και απόλυτα συντονισμένα στο ίδιο ακριβώς ερώτημα: Πού βρίσκει, τελικά, τα χρήματα ο Τσίπρας; Αυτή η κοινή γραμμή άμυνας και επίθεσης στερείται, ωστόσο, οποιουδήποτε ηθικού πλεονεκτήματος, αγγίζοντας τα όρια της απόλυτης υποκρισίας και του πολιτικού θεάτρου. Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό να κουνούν το δάχτυλο και να ζητούν οικονομική διαφάνεια από έναν πολιτικό αρχηγό, τη στιγμή που τα δικά τους κομματικά ταμεία προκαλούν ίλιγγο και αποτελούν μαύρη τρύπα για την οικονομία. Τα δύο αυτά κόμματα εξουσίας, που κυβέρνησαν και χρεοκόπησαν τη χώρα, έχουν καταφέρει το εξωπραγματικό τα χρέη τους προς το εγχώριο τραπεζικό σύστημα να έχουν πλέον εκτοξευθεί στο αστρονομικό δυσθεώρητο ποσό του 1,16 δισεκατομμυρίου ευρώ.
Το πολιτικό οξύμωρο είναι κραυγαλέο και εξόφθαλμο. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο νέος πολιτικός του φορέας δεν έχουν πάρει δάνεια ύψους 1,1 δισ. ευρώ από τις τράπεζες, όπως οι μόνιμοι μπαταχτσήδες του πολιτικού συστήματος. Παρ’ όλ’ αυτά, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ λειτουργούν ως «σάρκα μία». Η συντονισμένη αυτή επίθεση αποτελεί μια απέλπιδα κακοστημένη προσπάθεια να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα δικά τους υπέρογκα αγύριστα χρέη, επιβεβαιώνοντας πως οι στρατηγικές τους συμπλεύσεις έχουν ήδη δρομολογηθεί βαθιά στο παρασκήνιο
