Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να μετατρέψει μια ένταση σε νοσοκομείο σε μετωπική σύγκρουση με τους γιατρούς. Κατήγγειλε ότι δέχθηκε επίθεση από τον Δημήτρη Ζιαζιά και διέταξε τη σύλληψή του εντός του Κρατικού Νίκαιας, με την παρουσία ΜΑΤ. Διαβεβαίωνε μάλιστα πως υπάρχει βίντεο που αποδεικνύει το χτύπημα.
Το υλικό που τελικά δημοσιοποιήθηκε, όμως, δεν καταγράφει καμία βιαιοπραγία. Ο γιατρός εμφανίζεται με υψωμένη γροθιά, χωρίς επιθετική κίνηση, προσπαθώντας να απομακρυνθεί από την πίεση των αστυνομικών. Καμία σκηνή δεν επιβεβαιώνει τους βαρείς ισχυρισμούς που προηγήθηκαν της σύλληψης.
Η επιλογή να προηγηθεί η δημόσια καταγγελία και να ακολουθήσει η απόδειξη –που δεν ήρθε ποτέ όπως περιγράφηκε– εκθέτει πολιτικά τον υπουργό. Αντί για ουσιαστική συζήτηση για τα προβλήματα του ΕΣΥ, επιλέχθηκε η κλιμάκωση και η στοχοποίηση. Όταν η διαχείριση μιας διαφωνίας γίνεται με συλλήψεις και τηλεοπτικά «ντοκουμέντα» που δεν αντέχουν στον έλεγχο, τότε το ζήτημα δεν είναι επικοινωνιακό· είναι βαθιά πολιτικό.
