Η κυβέρνηση επιμένει να παρουσιάζει μια ρόδινη εικόνα για την ελληνική κοινωνία, αλλά τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ λένε άλλη ιστορία. Το 27,5% του πληθυσμού, δηλαδή σχεδόν 2,8 εκατομμύρια άνθρωποι, βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, αυξημένο κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με πέρυσι. Η αύξηση οφείλεται στην υλική και κοινωνική στέρηση, που ανέβηκε στο 14,9%, καταδεικνύοντας ότι η καθημερινότητα των πολιτών βυθίζεται σε σταθερή δυσπραγία.
Παιδιά κάτω των 17 ετών πλήττονται περισσότερο, με ποσοστό 29,6%, ενώ οι ενήλικες σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας παραμένουν σε δυσχερή κατάσταση, ιδιαίτερα οι γυναίκες (8,4%). Το κατώφλι της φτώχειας για τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά είναι οι 7.020 ευρώ και για τετραμελή οικογένεια οι 14.742 ευρώ, ποσά που δείχνουν ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζει στο όριο.
Παρά τα κοινωνικά επιδόματα και τις συντάξεις που μειώνουν τον κίνδυνο φτώχειας, το 19,6% των πολιτών παραμένει ευάλωτο, με το 50% των φτωχών να εισπράττει κάτω από 5.496 ευρώ ετησίως. Η κυβέρνηση μιλά για «ανάκαμψη» και «σταθερότητα», ενώ η πραγματικότητα είναι ότι εκατομμύρια βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαθλίωσης. Το χάσμα ανάμεσα στην επικοινωνιακή αφήγηση και στη σκληρή καθημερινότητα μεγαλώνει, δείχνοντας πως η ρόδινη εικόνα είναι καθαρά επικοινωνιακό κατασκεύασμα.
Η κοινωνία δεν χρειάζεται ροζ φίλτρα, χρειάζεται μέτρα που να αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά δεδομένα και να μειώνουν την αδικία που τα νούμερα δεν μπορούν πια να κρύψουν
