
Ποινές φυλάκισης που κυμαίνονται από 9 έως 15 μήνες επέβαλε το Εφετείο Αθηνών σε επτά άτομα, τα οποία κρίθηκαν ένοχα για συμμετοχή σε υπόθεση παράνομων κοινοτικών επιδοτήσεων μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η ακροαματική διαδικασία, που είχε ιδιαίτερο δικαστικό ενδιαφέρον, ολοκληρώθηκε με την ετυμηγορία περί ενοχής για όλους τους κατηγορούμενους. Αξιοσημείωτο είναι ότι το δικαστήριο προχώρησε σε καταδίκες ακόμη και για εκείνους που είχαν επιστρέψει τα ποσά πριν ξεκινήσει η δίκη.
Σύμφωνα με νομικούς κύκλους, η απόφαση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς για πρώτη φορά αποσαφηνίζεται πως η επιστροφή των παράνομα εισπραχθέντων χρημάτων δεν αρκεί από μόνη της για να αποφύγει κανείς τις συνέπειες του νόμου. Η Δικαιοσύνη με αυτόν τον τρόπο θέτει ένα σαφές όριο απέναντι στην ατιμωρησία σε παρόμοιες περιπτώσεις.
Κατά την αγόρευσή τους, οι συνήγοροι υπεράσπισης ζήτησαν την αναγνώριση της επιστροφής των χρημάτων ως ελαφρυντικό στοιχείο, επικαλούμενοι το άρθρο 104Β του Ποινικού Κώδικα. Η εν λόγω διάταξη επιτρέπει στο δικαστήριο να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από την ποινή, εφόσον έχει αποκαταστήσει τη βλάβη που προκάλεσε και έχει επιδείξει ειλικρινή μεταμέλεια.
Ωστόσο, ούτε η εισαγγελική αρχή ούτε το προεδρείο του δικαστηρίου αποδέχθηκαν το επιχείρημα αυτό, απορρίπτοντας το αίτημα περί ευνοϊκότερης μεταχείρισης.
Παράλληλα, το δικαστήριο αποφάσισε να διαβιβάσει τα πρακτικά της δίκης στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, προκειμένου να εξεταστεί ενδεχόμενη διάπραξη του αδικήματος της απιστίας από στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ. Επιπλέον, ζητήθηκε διερεύνηση της γνησιότητας διαθήκης που προσκομίστηκε στο δικαστήριο και φέρεται να παρουσιάζει τους κατηγορούμενους ως κληρονόμους χιλιάδων στρεμμάτων αγροτικής γης.
Το δικαστήριο ακολούθησε την πρόταση της εισαγγελέως, αναγνωρίζοντας ως μοναδικό ελαφρυντικό το πρότερο σύννομο βίο για πέντε από τους επτά καταδικασθέντες. Αντίθετα, απέρριψε το αίτημα αναγνώρισης ειλικρινούς μεταμέλειας μετά την τέλεση της πράξης. Όπως ανέφερε η εισαγγελέας, οι τρεις κατηγορούμενοι που επέστρεψαν τα ποσά το έπραξαν μόνον αφού είχαν λάβει ατομικές ειδοποιήσεις ή όταν είχαν ήδη εξαντληθεί τα ένδικα μέσα. Η επιστροφή, δηλαδή, δεν προέκυψε από έμπρακτη μετάνοια, αλλά από την προσπάθειά τους να αποφύγουν μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης. Εάν η αποπληρωμή είχε προηγηθεί των ελέγχων, ενδεχομένως να στοιχειοθετούσε ειλικρινή μεταμέλεια.
Μετά την ανακοίνωση των ποινών, όλοι οι καταδικασθέντες άσκησαν έφεση, διεκδικώντας εκ νέου κρίση σε δεύτερο βαθμό.




